sygn. z prawej: T. Axentowicz
Porównaj z:
– Salon letni – wystawa pośmiertna Teodora Axentowicza, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie, V 1939, poz. kat. 41;
– Teodor Axentowicz 1859-1938. Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Krakowie XI 1998 – IV 1999, Muzeum Śląskie w Katowicach II 1999 – IV 1999, poz. kat. III. 33, il. s. 88.
Do najbardziej znanych dzieł Axentowicza należą symboliczno-rodzajowe kompozycje o treściach związanych z...
sygn. z prawej: T. Axentowicz
Porównaj z:
– Salon letni – wystawa pośmiertna Teodora Axentowicza, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie, V 1939, poz. kat. 41;
– Teodor Axentowicz 1859-1938. Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Krakowie XI 1998 – IV 1999, Muzeum Śląskie w Katowicach II 1999 – IV 1999, poz. kat. III. 33, il. s. 88.
Do najbardziej znanych dzieł Axentowicza należą symboliczno-rodzajowe kompozycje o treściach związanych z upływem czasu i przemijaniem. O dziełach tych pisze Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska: Obok portretów dam z towarzystwa, Teodor Axentowicz rysował pastelem również portrety młodych Hucułek w barwnych strojach, z dzbanem lub gromnicą w ręku oraz wizerunki starego lirnika – starca z siwą brodą, niekiedy samotnego, niekiedy w towarzystwie młodej dziewczyny lub wyłaniającej się z konaru drzewa zjawy. Postać lirnika wprowadził artysta w 1894 roku – do malowanego przez siebie fragmentu „Panoramy Racławickiej“ Jana Styki i Wojciecha Kossaka – by następnie wielokrotnie powracać do tego motywu około roku 1900 oraz pod koniec życia, w latach trzydziestych, w kompozycjach o symbolicznych tytułach: „Starość i młodość“, „Starzec i dziewczyna“, „Wizja – wspomnienie“ (Oeuvre Teodora Axentowicza, [w:] Teodor Axentowicz 1859-1938. Katalog wystawy..., s. 16).
Obrazy z cyklu Wizja – wspomnienie pojawiają się na rynku kolekcjonerskim zdecydowanie rzadziej niż Starość i młodość. Dwie inne wersje oferowanej kompozycji znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie oraz Muzeum Historycznego w Sanoku.
