sygnatura wydrapana na białym polu w l.d. części kompozycji: [nieczytelny napis] | 1983 | KBereźnicki
Martwa natura, obok archaizowanych, traktowanych alegorycznie portretów i scen zbiorowych, należy do głównych wątków twórczości Bereźnickiego. Podobnie jak w ujęciach figuratywnych, także w martwej naturze artysta nawiązuje do wielkiej tradycji malarstwa, przede wszystkim holenderskiego, ale również do mieszczańskiej sztuki francuskiej XVII-XVIII wieku. Ten drugi krąg inspiracj...
sygnatura wydrapana na białym polu w l.d. części kompozycji: [nieczytelny napis] | 1983 | KBereźnicki
Martwa natura, obok archaizowanych, traktowanych alegorycznie portretów i scen zbiorowych, należy do głównych wątków twórczości Bereźnickiego. Podobnie jak w ujęciach figuratywnych, także w martwej naturze artysta nawiązuje do wielkiej tradycji malarstwa, przede wszystkim holenderskiego, ale również do mieszczańskiej sztuki francuskiej XVII-XVIII wieku. Ten drugi krąg inspiracji jest widoczny zwłaszcza w wysmakowanej kolorystyce obrazów gdańskiego malarza, czego prezentowana praca jest wybitnym przykładem. Sytuuje się ona w większej grupie charakterystycznych ujęć, w któ-rych przedmioty, naczynia, warzywa, owoce, sprawione ryby itp. leżą na widocznych frontalnie, piętrowych i dość płytkich półkach. Sygnatura często bywa włączona do obrazu – pojawia się na płaszczyznach półek, denkach naczyń lub namalowanych kartkach, jak w opisywanej kompozycji.