26,5 x 17,3 cm (w świetle passe-partout)
sygn. wzdłuż dolnej krawędzi: S WYSPIAŃSKI
Do obrazu dołączona jest ekspertyza p. Marty Romanowskiej.
Według Marty Romanowskiej, obraz powstał między 1897 a 1900 rokiem. Datowanie oparła na podstawie kształtu nakrycia Wieży Zygmuntowskiej. W czasie prac renowacyjnych na Wawelu w 1897 roku wieża otrzymała nowy, zaprojektowany przez architekta Sławomira Odrzywolskiego, istniejący do dziś hełm. Sygnatura została...
26,5 x 17,3 cm (w świetle passe-partout)
sygn. wzdłuż dolnej krawędzi: S WYSPIAŃSKI
Do obrazu dołączona jest ekspertyza p. Marty Romanowskiej.
Według Marty Romanowskiej, obraz powstał między 1897 a 1900 rokiem. Datowanie oparła na podstawie kształtu nakrycia Wieży Zygmuntowskiej. W czasie prac renowacyjnych na Wawelu w 1897 roku wieża otrzymała nowy, zaprojektowany przez architekta Sławomira Odrzywolskiego, istniejący do dziś hełm. Sygnatura została prawdopodobnie naniesiona w 1907 roku, gdy artysta – już poważnie chory – podpisywał swoje wcześniejsze prace.
Szkic przedstawia widok na wieże katedralne zza dwóch nagich drzew na pierwszym planie. Na bezlistnych gałęziach ciemniejsze punkty znaczą prawdopodobnie przysiadłe kawki. W połowie kadr przecina linia masywu katedralnego z Wieżą Zegarową pośrodku kompozycji i wyraźnie zaznaczonym załamaniem murów opasujących w kierunku południa, nad murami widoczny czubek Wieży Srebrnych Dzwonów. Dystans od drzew i domu poniżej wzgórza zajmuje płaszczyzna pofałdowanego i zarosłego gruntu, co uzyskano walorowymi pasami kilku odcieni poziomo położonych beżowobrązowych smug. Cały masyw wawelski rozświetlony jednostajną barwą, nierównomiernie położoną farbą wodną w kolorze złotego ugru. Daje to efekt rozsłonecznienia.
(Z ekspertyzy Marty Romanowskiej)
