sygn. od lewej: St. Janowski, W Dietrich, J Malczewski 93, T Popiel, Towarzysz podróży
p.g. kawałek plastra z numerem (długopisem): P.T 328
Na odwrocie, na ramie nalepka aukcyjna.
Kompozycja w kształcie wachlarza dekorowana jest czterema kobiecymi popiersiami i centralnie umieszczoną sceną wiejskiej zabawy namalowaną przez Jacka Malczewskiego i datowaną na rok 1893.
Początkowo wachlarze pełniły funkcję użytkową. Były częścią kobiecej garderoby uzupełn...
sygn. od lewej: St. Janowski, W Dietrich, J Malczewski 93, T Popiel, Towarzysz podróży
p.g. kawałek plastra z numerem (długopisem): P.T 328
Na odwrocie, na ramie nalepka aukcyjna.
Kompozycja w kształcie wachlarza dekorowana jest czterema kobiecymi popiersiami i centralnie umieszczoną sceną wiejskiej zabawy namalowaną przez Jacka Malczewskiego i datowaną na rok 1893.
Początkowo wachlarze pełniły funkcję użytkową. Były częścią kobiecej garderoby uzupełniającą wytworne suknie. Noszono je do teatrów, na bale lub w czasie spotkań towarzyskich. Ważna była precyzja wykonania malunku, a ich dekoracje musiały być neutralne i adekwatne do sytuacji. Malowano na nich wyidealizowane scenki rodzajowe lub historyczne. Dopiero w połowie lat 80. XIX w. artyści pozwolili sobie na swobodniejsze, czasem wręcz impastowe, dekorowanie wachlarzy. Modne wachlarze płytkowe i plisowane, malowane przez znanych artystów-malarzy, w drugiej połowie XIX wieku zaczęły tracić swą rolę użytkową na rzecz funkcji czysto estetycznej, pamiątkarskiej i kolekcjonerskiej: zamiast służyć jako modniarski dodatek, zdobiły ściany salonu lub były umieszczane w serwantkach, stanowiąc dumę właścicieli, podobnie jak inne dzieła sztuki (cyt. za: J. Różańska, Polski wachlarz malowany 1850-1914, Warszawa 2006, s. 7).
