sygn. p.d.: R. OPALKA 1958
na odwr. oprawy l.g. nalepka kolekcji prywatnej z nr inw.: 28.
Pochodzenie:
– Kolekcja Grażyny Kulczyk, Poznań.
– Desa Unicum, Aukcja Grażyna Kulczyk Collection. Awangarda, 18 X 2022, poz. 145.
– Kolekcja prywatna, Wrocław.
Obraz wystawiany:
– GK Collection #1, Art Stations, Poznań, 18 III – 17 VI 2007.
Obraz reprodukowany:
– P. Leszkowicz, GK Collection #1, Poznań ...
sygn. p.d.: R. OPALKA 1958
na odwr. oprawy l.g. nalepka kolekcji prywatnej z nr inw.: 28.
Pochodzenie:
– Kolekcja Grażyny Kulczyk, Poznań.
– Desa Unicum, Aukcja Grażyna Kulczyk Collection. Awangarda, 18 X 2022, poz. 145.
– Kolekcja prywatna, Wrocław.
Obraz wystawiany:
– GK Collection #1, Art Stations, Poznań, 18 III – 17 VI 2007.
Obraz reprodukowany:
– P. Leszkowicz, GK Collection #1, Poznań 2007, s. 61 (il.).
Wczesne, figuratywne rysunki i gwasze Romana Opałki z okresu, kiedy kończył studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1954-1956), malowane były na arkuszach papieru, tuszem i/lub gwaszem – szeroko, płasko, samym konturem (jeśli miały być czarno-białe) lub wypełniającymi te kontury polami lokalnego koloru. Twarze i szczegóły były uproszczone, czasem wręcz prymitywizowane. W ten sposób młody artysta odreagowywał zarazem socrealizm i kapistowską manierę kolorystycznych „rozstrzygnięć“ drobnymi dotknięciami pędzla. (Był to zresztą krótki epizod w jego karierze, wkrótce znalazł swoją drogę w nurcie malarstwa materii.)
Z prac omawianego typu najbliższy Dziewczynie z pomarańczą jest Autoportret z 1954 roku (fot. obok). Łączy je zbliżony format, sposób malowania, ujęcia (portret en face, od połowy postaci, w przypadku portretu kobiecego – od bioder) i kolorystyka (zimna zieleń, mocne akcenty czerwieni). Być może nawet stanowiły dopełniającą się parę.