sygn. oł. śr.d.: BEKSIŃSKI 2002 | 4/50
Ostatnią formą wyrazu, którą praktykował Beksiński pod koniec życia, była „grafika komputerowa”. [...] Owa technika polegała na tym, że Beksiński rysował pierwszą wersję tematu bezpośrednio na komputerze (używał do tego programu „Photoshop”), po czym zniekształcał ją. Tak jak w wypadku fotokopiarki lub fotomontaży komputerowych, powstawały w ten sposób prace czasami bardzo zbliżone do siebie, stanowiące warianty tego samego tematu. Lecz powstawał...
sygn. oł. śr.d.: BEKSIŃSKI 2002 | 4/50
Ostatnią formą wyrazu, którą praktykował Beksiński pod koniec życia, była „grafika komputerowa”. [...] Owa technika polegała na tym, że Beksiński rysował pierwszą wersję tematu bezpośrednio na komputerze (używał do tego programu „Photoshop”), po czym zniekształcał ją. Tak jak w wypadku fotokopiarki lub fotomontaży komputerowych, powstawały w ten sposób prace czasami bardzo zbliżone do siebie, stanowiące warianty tego samego tematu. Lecz powstawały również prace unikalne, bo nie modyfikowane. Każdą z nich miał Beksiński zamiar wydrukować tylko w 50 egzemplarzach, podpisać i ponumerować, a potem oryginał z komputera usunąć. Jednak nie wydrukował od razu pięćdziesięciu egzemplarzy każdej pracy i nie podpisał ich wszystkich, ani ich wszystkich nie ponumerował. Myślał bowiem robić to w miarę, jak grafiki będą się sprzedawać. Otóż niedługo potem został zamordowany. Tak więc grafik wydrukowanych, podpisanych i ponumerowanych istnieje zaledwie kilkanaście i to każda zaledwie w dwóch, trzech czy czterech oryginalnych egzemplarzach. Mimo więc tego, że są to tak zwane „multiples”, to każda z nich, o ile jest autentycznie podpisana i ponumerowana (bo bywają falsyfikaty) jest rzadkością, prawie równie cenną jak oryginalny rysunek czy obraz.
cyt. za: DmochowskiGallery.net - Przewodnik po Muzeum [sala 16] http://beksinski.dmochowskigallery.net/guide.php (dostęp 12 XI 2025)
♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
