sygn. oł. p.d.: Lenica 44 | Kraków
Alfred Lenica w czasie II wojny światowej przebywał w Krakowie. Związał się tam z Grupą Młodych Plastyków skupioną wokół Tadeusza Kantora. Tworzył w tym czasie martwe natury i kompozycje figuralne stylizowane podobnie do prac Fernanda Légera, za czym niewątpliwie stał jego lewicowy światopogląd. Są to kompozycje zazwyczaj jednoplanowe – zestawy uproszczonych, nawet zbrutalizowanych, motywów i znaków, malowanych płasko, często z podkreślonym konturem, słowem – antynaturalistyczne i „antymalarskie“. W przypadku tej pracy znaczące elementy: biały hełm, czarny cylinder, wychylająca się zza stylizowanej flagi twarz robotnika w kasku – uzasadniają określenie kompozycji jako „amerykańskiej“ (choć nie ma ona znanego odpowiednika w jakimkolwiek innym przedstawieniu na obrazie czy plakacie). W 1948 malarz radykalnie zmienił orientację, tworząc jedne z najwcześniejszych w polskim malarstwie abstrakcje typu informel. Stylistyka „légerowska“ powróciła na krótko w twórczości Alfreda Lenicy w okresie socrealizmu. Pomijając ten epizod, do końca życia pozostał jednym z czołowych polskich abstrakcjonistów.