Agra Art | Galeria Ofertowa

Zdzisław Beksiński (Polska)

OCZEKIWANIE, 1971
olej, płyta pilśniowa - 74 cm x 92 cm
Okres: 1950 - 2000
Nr: 34994

Informacje o dziele:

sygn. na odwr. na płycie l.: BEKSIŃSKI 71

na śr. wzmocnieniu płyty białą farbą: 15, powyżej fragment nalepki Galerii Współczesnej w Warszawie z datą wystawy 7. I 73

 

Przedstawiony na aukcji obraz Zdzisława Beksińskiego, był pokazany na głośnej wystawie artysty w Galerii Współczesnej, na przełomie 1972 i 1973 r. Zorganizowana przez Janusza Boguckiego ekspozycja, przyniosła Beksińskiemu wielki sukces, czego przypieczętowaniem była sprzedaż wszystkich obrazów z tej wystawy. Poproszony przez Boguckiego o zatytułowanie obrazów, artysta nadał wszystkim ten sam tytuł – Oczekiwanie, tłumacząc przy tym w liście do krytyka sztuki, że każdy z tych tytułów wymyślał oddzielnie, mimo, że wszystkie są jednakowe. W maszynopisie, wydrukowanym na jednej z dwóch tron folderu towarzyszącego wystawie, stwierdzał: ta jednakowość w niczym nie umniejsza mego syzyfowego wysiłku, ostatecznie Syzyf też wpychał stale ten sam kamień pod tę samą górę a nie był w ten sposób mniej zmęczony niż wpychając coraz to inny kamień pod coraz to inną górę.

Wystawa miała szereg recenzji, w których krytycy podkreślali wyjątkowość malarstwa Beksińskiego. Wojciech Skrodzki pisał: W malarstwie Beksińskiego bardzo istotną rolę odgrywają marzenia i wizje senne, traktowane jako klucz do intuicyjnego poznania wymykającej się nam rzeczywistości duchowej, a zarazem jako bezpośredni wykładnik wyobraźniowego bogactwa ludzkiej psychiki. (...) Beksiński znakomicie wyczuwa sugestywne, magiczne właściwości działania wyobrażenia kształtującego się w procesie plastycznego konkretyzowania wizji. Formy symboliczne, znakowe, są tutaj często proste i łatwo czytelne, niekiedy jednak przemawiają raczej poprzez nastrój, jaki stwarzają, czy poprzez ogólną sugestię kontekstu, w jakim występują. Autentyczna inwencja i bogactwo tych form idzie w parze z ich naturalnością (Wojciech Skrodzki, Poemat o oczekiwaniu, w: „Literatura“ nr 4, 25 I 1973, s. 13).

Teresa Sowińska stwierdzała: Perfekcja warsztatu sprawia, iż wysnute z wyobraźni stwory i zjawy posiadają prawie dotykalną materialność rzeczywistego istnienia. (...) Literacka wizja działa z sugestywnością dzięki bezbłędnie używanym środkom wyrazu. Najważniejsze z nich to groteskowa deformacja, karykaturalność i wykorzystanie nastrojowo-emocjonalnych wartości koloru. (...) Koloryt obrazów, utrzymany w wąskiej, często monochromatycznej gamie zimnych błękitów, szarości i ziemistych brązów, potęguje widmowość scenerii. Niekiedy silny błysk światła przecina mrok, zapala zimnym blaskiem ośnieżone szczyty gór, rozjarza złocistą poświatą kawałek obłoku. Lecz jest go za mało, by rozjaśnić wszystko. Interpretacja jedna z możliwych (Teresa Sowińska, Makowski, Beksiński i Deskur. Zjawy i sfinksy, „Przegląd Artystyczny“ nr 3, 1973, s. 14).

 

https://youtube.com/shorts/mgcqOZT49ac?feature=share

więcej

Obiekt został sprzedany