sygn. p.d.: E KanaRek
Ta scena fantastyczna zawiera wiele elementów symbolicznych, które można interpretować jako opowieść o stworzeniu, harmonii i rozpadającym się porządku. Artysta na obrazie, w centralnej części umieścił Pierrota. Tradycyjnie jest on melancholijnym samotnikiem o twarzy malowanej na biało. Często jest naiwnym bohaterem istniejącym pomiędzy komedią a dramatem. Golem, umieszczony przed nim, zapewne nawiązuje do słynnej praskiej legendy. W drugiej połowie XVI w. po nasileniu się ataków na praskich Żydów, których posądzano o bezbożne praktyki i okultyzm. Aby obronić siebie i innych, rabin Maharal ulepił z gliny wielką postać człowieka, którą następnie ożywił za pomocą tajemnych rytuałów i modłów, na koniec wypisując na wkładając mu do ust pergamin z ożywiającym go słowem. Według legendy, po obronie Żydów przed atakami ludności rabin unieruchomił go zabierając mu pergamin i ukrywając go na strychu praskiej synagogi. Na obrazie widzimy kawałek pergaminu leżący u stóp śpiącego i ukrytego pod czerwoną płachtą golema. Śpiąca postać trzyma w ręku procę a kamienie z niej wystrzelone, leżą rozsiane na pierwszym planie. Kilka z nich przysłania pentagram opisany literami słów „salus” (zdrowie) i „ugeia” (Hygiea), który w starożytnej Grecji symbolizował harmonię ciała i ducha oraz był wyobrażeniem złotych proporcji i doskonałości. Za głównymi bohaterami rozciąga się pusty, nieprzyjazny pejzaż. Jest suchy, skalisty, a częściowo ukazane ruiny ceglanego muru, wraz z nadpaloną i naddartą kartą, przywodzą na myśl krajobraz po katastrofie. Wprowadza to atmosferę świata pozbawionego normalnego życia. Za murem stoi domek z kart, konstrukcja tymczasowa, która może się z łatwością zawalić od najdrobniejszego wstrząsu lub delikatnego powiewu wiatru.
Obraz może być zatem próbą ukazania przez artystę powojennej, niestabilnej rzeczywistości. Śpiącego Golema możemy interpretować jako obrońcę człowieka, który delikatnego uśpiony, jednak z procą w ręku czeka w gotowości na kolejną walkę. Człowiek w powojennych realiach przedstawiony jako Pierrot, miota się między pragnieniem szczęścia a otaczającym go dramatem. Domek z kart odnosi się zapewne do kruchego pokoju, który w czasach zimnej wojny mógł w każdej chwili runąć.