Agra Art
Galeria Ofertowa

Na odwrocie stempel spuścizny pośmiertnej Konrada Krzyżanowskiego z podpisem żony artysty, Michaliny Krzyżanowskiej. Ponadto nalepki:
1.- z nieokreślonej wystawy (?); maszynopis: 31.| Konrad Krzyżanowski | Narzeczona przy lampie | Nie sprzedaje się | cena zł. 5.000;
2. – nalepka wystawy w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu – kwiecień-maj 1960 r. (druk, maszynopis); 3. – nalepka Wystawy Malarstwa Warszawskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1962 r. (druk, maszynopis). Ponadto nalepka z numerem 185521 Muzeum Narodowego w Warszawie, gdzie obraz był zdeponowany w latach pięćdziesiątych oraz trzy nalepki magazynowe MNW.

Portret – namalowany w roku 1905 – przedstawia Michalinę Piotruszewską, późniejszą Krzyżanowską (1883-1962), uczennicę a wkrótce także żonę artysty, znaną malarkę. O jej portretach, w tym także o Portrecie narzeczonej przy lampie, pięknie pisze Lija Skalska, monografistka artysty: - „Od momentu rozpoczęcia pracy w Szkole Sztuk Pięknych Krzyżanowski tworzy głównie niewielkiego formatu studia portretowe – rysunkowe i olejne, malowane we wnętrzu przy sztucznym oświetleniu. Malował uczniów, a najczęściej swoją przyszłą żonę, Michalinę, wówczas uczennicę warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Poznał ją w roku 1904; od momentu zawarcia znajomości do końca życia artysty pozostała jego najbardziej ulubioną modelką. Jej postać jako kruchej dziewczyny o wielkich, smutnych oczach utrwalił w wielu, powstałych ok. 1905 roku, szkicach przenikniętych głębokim wzruszeniem, wyszukanych pod względem harmonii barwnych, malowanych z niezwykłą wirtuozerią techniki malarskiej i mistrzostwem w oddaniu efektów świetlnych. Uciszonym, melancholijnym, kameralnym nastrojem tchnie szkic przedstawiający Narzeczoną przy lampie (1905), gdzie niezwykle subtelny modelunek twarzy – opartej o wąskie, muśnięte dwiema smugami farby dłonie – znieruchomiałej, zamyślonej i jakby nieobecnej kontrastuje z wielką żółtawą plamą drżącego światła, odbierającego realnym przedmiotom ich rzeczywisty kształt, wprowadzającego nutę napięcia i niepokoju. ...”
Mniej więcej w tym samym czasie – około roku 1905 – artysta namalował jeszcze kilka innych portretów Michaliny, a wśród nich niewielki Portret narzeczonej na kanapie będący własnością prywatną, Portret narzeczonej w fotelu znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie oraz piękny, duży Portret narzeczonej z kolekcji Galleria Nazionale d’Arte Moderna e Contemporanea w Rzymie (wszystkie reprodukowane w kat. wystawy monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1980).

Obraz opisany i reprodukowany w:
- Katalog wystawy profesora Konrada Krzyżanowskiego, Pałac Sztuki, Warszawa styczeń 1925, nr kat. 34 lub 35;

- M. Treter, Konrad Krzyżanowski, Warszawa 1926, s.14; - Wystawa Konrad Krzyżanowski [...], Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa marzec-kwiecień 1932, s. 8, nr 40;

- N. Samotyhowa, Instytut Propagandy Sztuki, „Kobieta Współczesna”, 1932, nr 15, s. 291;

- Konrad Krzyżanowski, 1872-1922, TPSP, Kraków styczeń 1933, s.7, nr kat. 10;

- I. Płazak, Katalog zbiorowej wystawy Konrada Krzyżanowskiego, 1872-1922, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, Bytom 1960, s. 12, nr kat. 9, il. 5;

- L. Skalska, Konrad Krzyżanowski – lata studiów w Petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych w świetle materiałów archiwalnych, Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie, t. XVI, 1972, s. 415, 436, il. 8;

- Sztuka warszawska od średniowiecza do połowy XX wieku, Katalog wystawy jubileuszowej zorganizowanej w stulecie powstania Muzeum, 1862-1962, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1962, t. II, s. 400, nr kat. 1121;

- [R. Jodłowska] Krzyżanowski Konrad, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XV, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1972, s.610;

- L. Skalska-Miecik, Konrad Krzyżanowski 1872-1922. Wystawa monograficzna. Katalog prac istniejących i zaginionych, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1980, s. 46, nr kat. 31 [uwaga: błędnie podane wymiary], il. V [kolor];

- L. Skalska-Miecik, Konrad Krzyżanowski, wyd. Galeria Browarna, Łowicz 1999, s. 77, 200,il. [kolor] na s. 76.