Marian Michalik (Zabrze 1947 -  Częstochowa 1997) -  był absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych w Częstochowie. Po jego ukończeniu w 1966 zajmował się grafiką użytkową. Kilka lat później zwrócił się ku malarstwu, w którym doskonalił się samodzielnie. W 1979 został przyjęty do Związku Polskich Artystów Plastyków. Od tego czasu intensywnie wystawiał w kraju i za granicą, uzyskując wiele nagród na krajowych i miedzynarodowych konkursach, m.in. złoty medal na „Bielskiej Jesieni“ w 1980, wyróżnienie na XV Grand Prix d'Art Contemporain, Monte Carlo 1981, nagroda na Międzynarodowym Biennale Malarstwa, Koszyce 1985. W 1987 został członkiem Europejskiej Akademii Sztuki, Nauki I Literatury w Paryżu. Tworzył w konwencji magicznego realizmu, precyzyjnie odtwarzając banalne przedmioty codziennego użytku, różne narzędzia, płody natury itp., a następnie tworząc ich niezwykłe zestawienia. Stosując ciemną kolorystykę i efekty świetlne nawiązywał do historycznego malarstwa mistrzów holenderskich martwych natur.