Eugeniusz Eibisch (Lublin 1896 – Warszawa 1987) malarz i pedagog - w latach 1912-22 był uczniem Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa w krakowskiej ASP. W roku 1922 jako stypendysta rządu francuskiego wyjechał do Paryża. Czynnie uczestniczył w tamtejszym życiu artystycznym, wchodząc w krąg École de Paris i ciesząc się przyjaźnią wielu malarzy (m.in. G. Braque’a, Ch. Soutine’a, L. Marcoussisa). Ceniony przez krytykę, dużo wystawiał w paryskich Salonach i galeriach.

W roku 1939 wrócił do kraju, by objąć katedrę malarstwa w krakowskiej ASP, co jednak stało się możliwe dopiero w 1945, równolegle z nominacją na rektora tej uczelni. Od 1950 był profesorem ASP w Warszawie. Tematami obrazów Eibischa były martwe natury, pejzaże i portrety, zwłaszcza kobiece. Wczesne prace ujawniają wpływy formistów, późniejsze zbliżają artystę do szerokiego nurtu polskiego koloryzmu.

Z czasem kształty malowanych postaci czy przedmiotów coraz bardziej zatracają się na rzecz koloru, aż wreszcie obrazy artysty stają się samoistnymi, niemal abstrakcyjnymi kompozycjami barwnymi.