Jerzy Panek (Tarnów 1918 - Kraków 2001) odbył studia graficzne w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych w Krakowie (1937-1939). Kontynuował je w Kunstgewerbeschule (1940-1942), a następnie na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie (1945-1948, dyplom 1955). W 1955 odbył podróż do Chin. Przez rok uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Form Przemysłowych ASP w Krakowie (1967-1968). Od początku lat 50. skupił się na technice drzeworytu, którą traktował niekonwencjonalnie, mianowicie jako okazję do pracy na pograniczu rzeźby. Klocki drzeworytnicze Panka odznaczały się nie tylko wielkimi rozmiarami, ale i tym, że ich "powierzchnie drukujące" zredukowane były do syntetycznych, oszczędnych zarysów kształtów na szerokich obszarach bieli. Tematyka jego drzeworytów obracała się wokół ludowych, wiejskich i małomiasteczkowych spraw i klimatów. Artysta szczególnie chętnie portretował zwierzęta. Jako grafik zyskał międzynarodową renomę i wiele nagród. W latach 70. zajął się w szerszym zakresie malarstwem, tworząc serie "Autoportretów", nacechowanych rubaszną autoironią.