Leszek Rózga (Zgierz 1924 - Łódź 2015) - artysta grafik. W latach 1940-1945 przebywał na robotach w Niemczech, gdzie po zakończeniu wojny pracował w teatrze amatorskim i uczył się prywatnie malarstwa (1945-1947). Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (1948-1951) i na Wydziale Grafiki Propagandowej w Katowicach - filii ASP w Krakowie, gdzie obronił dyplom w 1954. W latach 1967-1994 był wykładowcą (od 1979 profesorem) w uczelni łódzkiej, gdzie stworzył szkołę metaforycznej, ekspresyjnej sztuki graficznej. Brał udział w licznych wystawach w kraju i za granicą, zdobywając często nagrody. Był również laureatem wielu nagród państwowych, resortowych, regionalnych itp., jak: Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I st. 1981, 1986, 1994, Nagroda Woj. Łódzkiego 1972, Nagroda Miasta Łodzi 1985. Działał w ZPAP, był m. in. członkiem Rady Artystycznej Zarządu Głównego 1974-1976. Początkowo zajmował się głównie malarstwem, rysunkiem i monotypią, tworząc nastrojowe widoki miejskie. Od 1960 skupił się na grafice warsztatowej (głównie w technikach metalowych). W latach 70. wprowadzał do swych kompozycji werystycznie odwzorowane rośliny i owoce, inskrypcje, cytaty ze sztuki klasycznej.