Agra Art | Aukcje

Aukcja Malarstwa Tradycyjnego - 25 marca 2018

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
HETMAN STANISŁAW REWERA POTOCKI
Nr:
24502
Technika:
technika mieszana
Wymiary:
28.8 cm x 39.3 cm
Cena wywoławcza:
25 000 zł
Cena uzyskana:
31 000 zł

Informacje o dziele:

Pochodzenie:

Rysunek był pierwotnie własnością Ireneusza Wierzejewskiego (1881-1930), wybitnego lekarza ortopedy, nazywanego „ojcem ortopedii polskiej“, profesora Uniwersytetu Poznańskiego, generała brygady Wojska Polskiego i polityka, senatora II Rzeczypospolitej od 1928 roku. Następnie rysunek był w posiadaniu jego syna – lekarza Jędrzeja Wierzejewskiego (1914-1996), który w latach siedemdziesiątych XX w. ofiarował go swemu pasierbowi, po matce wnukowi malarza Leona Dołżyckiego – obecnemu właścicielowi.

 

Oferowany rysunek jest szkicem do dużego obrazu przedstawiającego hetmana wielkiego koronnego, Stanisława Rewerę Potockiego podczas batalii pod Cudnowem (14 X – 2 XI 1660), gdzie wojska Rzeczypospolitej odniosły zwycięstwo nad wojskami rosyjskimi dowodzonymi przez Wasyla Szeremietiewa. Wg niektórych źródeł obraz określany był także tytułem: Stanisław Rewera Potocki pod Beresteczkiem.

 

Józef Brandt namalował Rewerę w latach ok. 1905-1906 na zamówienie Józefa Mikołaja hr. Potockiego, który następnie umieścił go „na czołowym miejscu“ w obszernym hallu swego pałacu w Antoninach na Wołyniu, gdzie przypominał o chlubnej tradycji i przeszłości rodu Potockich. Obraz przepadł – spalony lub zniszczony – w roku 1919, kiedy to w wojnie polsko-rosyjskiej spłonął antoniński pałac.

Zachowała się jedynie...

więcej

Józef Brandt:

Józef Brandt (Szczebrzeszyn 1841 - Radom 1915) był jednym z najwybitniejszym polskich malarzy batalistów. Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie pod okiem Juliusza Kossaka.

W latach 1858-1860 był w Paryżu, gdzie podjął studia inżynierskie. Niebawem zarzucił je jednak na rzecz malarstwa i kształcił się w pracowni Leona Cognieta. Po powrocie do kraju, w 1861 debiutował na wystawie w warszawskim TZSP. Od 1863 kontynuował studia w monachijskiej ASP u Franza Adama.

W 1870 otworzył w Monachium własną pracownie i niebawem stał się przywódcą, „generałem” tamtejszej polskiej kolonii artystycznej i nauczycielem wielu malarzy. Po 1877 miesiące letnie spędzał w Orońsku, zapraszając na plenery grono swych uczniów.

Został honorowym profesorem Akademii w Monachium (1878), członkiem Akademii w Berlinie (1877) i Pradze (1900).

Odznaczony wysokimi orderami, wyróżniany medalami i nagrodami na międzynarodowych wystawach, cieszył się prawdziwie europejską sławą. Mieszkając i tworząc poza krajem zawsze wyraźnie podkreślał swoją polskość; dając jej wyraz choćby poprzez podpisywanie obrazów Józef Brandt z Warszawy.

Malował bitwy, potyczki, podjazdy – epizody z historii polskich wojen kresowych i wojen szwedzkich XVII wieku, a także sceny rodzajowe – jeźdźców, polowania, jarmarki. Jego barwne, pełne ruchu i perfekcyjne warsztatowo obrazy podziwiano powszechnie, jako najlepszy przykład wysoko wówczas cenionej „szkoły polskiej”.

Ale podczas gdy niemiecki czy francuski widz dostrzegał w nich przede wszystkim egzotykę i barwy Orientu, dla Polaków były to płótna „prawdziwe, naturalne, swojskie jak fragmenty z pamiętników Paska albo Rzewuskiego, przetransponowane na barwy i linie”.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2018-03-25 3 25 000 zł 31 000 zł N/A PLN USD EUR