Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 16 czerwca 2019

Maria  Jarema, DWA SZKICE KOSTIUMÓW DO „MĄTWY“ WITKACEGO, 1956
  • Obrazy w ramie.


Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
DWA SZKICE KOSTIUMÓW DO „MĄTWY“ WITKACEGO, 1956
Nr:
26029
Technika:
monotypia, papier
Wymiary:
19.5 cm x 9.6 cm
Cena wywoławcza:
3 000 zł
Cena uzyskana:
3 000 zł

Informacje o dziele:

l.: tusz pióro, papier, 19,5 x 9,6 cm (w św. passe-partout)

p.: monotypia, gwasz, papier kremowy

19,5 x 8,5 (w świetle passe-partout)

oba podpisane na odwr. oł.: Maria Jarema 1956 | szkic kostiumowy

♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).

 

Maria Jarema:

Maria Jarema studiowała rzeźbę pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego w ASP w Krakowie w latach 1929-1935. W czasie studiów wstąpiła do "Grupy Krakowskiej" tzw. pierwszej (1933-1937). Za lewicowe poglądy i działalność polityczną była wraz z innymi członkami grupy represjonowana przez władze, m. in. czasowo pozbawiono ją członkostwa w Związku Plastyków. W latach 30. współpracowała jako aktorka i scenograf w teatrem "Cricot" swego brata Józefa Jaremy i teatrem kukiełkowym Adama Polewki. W 1937 wyjechała do Paryża na Wystawę Światową i przebywała tam przez 4 miesiące. W czasie II wojny była szatniarką w kawiarni Domu Plastyków, nastepnie pracowała w warsztacie lalek artystycznych Rady Głównej Opiekuńczej w Krakowie. Po wojnie związała się z Grupą Młodych Plastyków, skupioną wokół Tadeusza Kantora, która w 1957 ukonstytuowała się jako nowa (druga) "Grupa Krakowska". W okresie socrealizmu nie brała udziału w oficjalnym życiu artystycznym. Współpracowała jako scenograf z teatrem "Cricot 2" Kantora (1956-1957). W 1957 została laureatką Nagrody m. Krakowa, w 1958 otrzymała nagrodę Towarzystwa Przyjaźni Włosko-Polskiej im. Francesco Nullo na XXIX Biennale w Wenecji. Zajmowała się początkowo rzeźbą, po wojnie głównie malarstwem, często łączonym z grafiką (tempera z monotypią). Jej abstrakcyjne kompozycje, eksplorujące problem ruchu i przestrzeni, układają się w cykle ("Postaci", "Wyrazy", "Chwyty", "Penetracje", "Rytmy" i in.). Prace te należą do najważniejszych dokonań polskiej sztuki lat 50., wyprzedzając podobne poszukiwania sztuki kinetycznej i op-artu na świecie (m. in. Victora Vasarely'ego, którego poznała w 1956 w Paryżu). Artystka zajmowała się też scenografią i grafiką użytkową (plakat, ilustracja książkowa i prasowa) oraz publicystyką.
Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2019-06-16 109 3 000 zł 3 000 zł N/A PLN USD EUR