Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 21 marca 2021

Tadeusz Makowski, PORTRET MŁODEJ DZIEWCZYNY, OK. 1920
  • obraz w oryginalnej, autorskiej ramie.


[ status: dostępny w Galerii ]
Tytuł:
PORTRET MŁODEJ DZIEWCZYNY, OK. 1920
Nr:
28672
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
55.2 cm x 33.3 cm
Cena w galerii:
360 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. l.d.: T. Makowski
na odwrocie na płótnie (farbą): Tadé Makowski | Jeune Fille | Paris
ponadto trzykrotnie powtórzony na płótnie i krośnie numer (kredą): 106
na dolnej listwie krosna mała nalepka z nieczytelnym napisem tuszem: 83 mak | [...]

 

Proweniencja:
Obraz pochodzi ze zbiorów rodziny malarza i wchodził w skład spuścizny pośmiertnej Makowskiego przejętej z jego paryskiej pracowni. Kolekcja trafiła do siostry artysty, Karoliny Niedzielowej z domu Makowskiej, od której obraz, za pośrednictwem malarza Jerzego Panka, został zakupiony przez obecnego właściciela.

 

Od 1918 roku dzieci, dotychczas w sztuce Makowskiego marginalizowane, zaczęły być postaciami pierwszoplanowymi. Początkowo ich portrety utrzymane były w dość ciemnej kolorystyce. Z czasem uległy znacznemu rozjaśnieniu, wpadając w delikatne szarości, róże i błękity.

Makowski zazwyczaj malował dzieci mieszkające na wsi, skromnie ubrane, zawsze nad wiek poważne. Portret młodej dziewczyny ujęty jest w wąskim kadrze z pustym tłem, co potęguje atmosferę intymności i sprawia, że uwagę widza przykuwa modelowana światłocieniem twarz modelki, a zwłaszcza jej zamyślone oczy.

Artysta do małego modela podchodził z szacunkiem należnym osobom dorosłym. Patrzył na dzieci nie oczami dojrzałego człowieka, lecz ich własnymi. Ukazywał je tak, jak one...

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2021-03-21 77 280 000 zł - N/A PLN USD EUR