Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 13 czerwca 2021

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
AUTOPORTRET Z WIOSNĄ, 1911
Nr:
28999
Technika:
olej, tektura
Wymiary:
54.3 cm x 65.2 cm
Cena wywoławcza:
600 000 zł
Cena uzyskana:
860 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. p.g.: . 1911 . J Malczewski

na odwrocie, centralnie umieszczona pieczęć składu przyborów malarskich – firmy „Lefranc et Cie“: kotwica skrzyżowana z kaduceuszem pomiędzy literami L F (znak firmy Lefranc), a przy prawej krawędzi pieczęć z nr. 15 odnoszącym się do rozmiaru podobrazia.

 

Obraz pochodzi z przedwojennej kolekcji krakowskiego lekarza, w którego rodzinie pozostawał po dzień dzisiejszy. Nieznany dotychczas szerokiej publiczności Autoportret z wiosną przedstawiający artystę w habicie franciszkańskim przykładającego krzyż do piersi, jest kolejną zapowiedzią późniejsze go cyklu obrazów Moje życie (1914-1920). Jacek Malczewski, podobnie jak jego rodzice, był tercjarzem. Założony przez świętego Franciszka trzeci zakon dla osób świeckich dawał możliwość zakładania habitu, a nawet pochowania w nim zmarłego członka. Tak też uczynił Malczewski, zażyczył sobie by po śmierci do trumny odziano go w habit.  

Malarz hołdował myśli Sokratesa, że prawdziwy filozof ćwiczy się w umieraniu za życia. Dowodem na to są liczne obrazy artysty poruszające ten trudny dla każdego człowieka temat. Jakże różny jest ten autoportret od prezentowanego przez nas w 2013 roku Autoportretu z kwiatem ostu, a namalowa nego przez artystę w tym samym roku. Tam Malczewski podjął temat losu i posłannictwa malarza. Ukazał siebie jako dumnego,...

więcej

Jacek Malczewski:

Jacek Malczewski (Radom 1854 - Kraków 1929) - wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1872-1875 uczył się pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczęszczał ponownie w latach 1877-1879. Następnie kształcił się w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877). 

W 1880 podróżował do Włoch. W 1884-1885 wziął udział – jako rysownik – w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii w Małej Azji. Wówczas był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, skąd wyjeżdżał jeszcze do Monachium i do Włoch. W 1896-1900 uczył w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w latach 1911-1922 był profesorem i dwukrotnie rektorem krakowskiej Akademii.  Lata 1914-1915 spędził w Wiedniu, w 1916 wrócił do Krakowa. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz członkiem grupy „Zero” (1908).
We wczesnym okresie twórczości malował portrety, sceny rodzajowe i – przede wszystkim – obrazy o tematach związanych z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). Później, od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2021-06-13 21 600 000 zł 860 000 zł N/A PLN USD EUR