74.
IInformacje o dziele:
sygn. p.d.: Halicka
Na odwrocie papierowa nalepka (druk): HAL 02; obok zapiski kolekcjonera.
Proweniencja:
W roku 1992 obraz został zakupiony od Marka Mielniczuka do kolekcji Toma Podla (Podlasińskiego, 1938-2011) – amerykańskiego inżyniera i przedsiębiorcy o polskich korzeniach. Kolekcja Toma Podla była jednym z największych na świecie prywatnych zbiorów sztuki polskiej. Na kolekcję składały się dzieła polskich malarzy końca XIX i pocz. XX w., m.in. Chełmońskiego, Ślewińskiego, Boznańskiej, Pankiewicza, Kislinga, Zaka, Makowskiego, Muter, Stanisławskiego, Malczewskiego, Mehoffera. W r. 2002 była ona prezentowana w Muzeach Narodowych w Krakowie i Wrocławiu oraz w Zachęcie.
Obraz wystawiany i reprodukowany:
– A. Król, A. Tanikowski, Kolory tożsamości. Sztuka polska z amerykańskiej kolekcji Toma Podla, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2001, s. 219, nr kat. 114;
– K. Zagrodzki, A. Winiarski, Alicja Halicka – Mistrzowie École de Paris, Wydawnictwo Muza SA, Warszawa 2011, s. 66-67, il. s. 67.
Już w latach 20. XX wieku Halicka sięgnęła do bardziej konwencjonalnej stylistyki, bliskiej nabistom, odchodząc tym samym od kubizmu. Jej martwe natury nawiązują do klasycznego siedemnastowiecznego malarstwa holenderskiego. Charakteryzują się one głębokim kolorytem,...
Alicja Halicka:
Alicja Halicka (Kraków 1889 - Paryż 1974) – malarka, ilustratorka, scenograf – uczennica Leona Wyczółkowskiego, Józefa Pankiewicza i Wojciecha Weissa w prywatnej Szkole Marii Niedzielskiej w Krakowie. W młodości wiele podróżowała po Europie. W 1912 krótko studiowała w Monachium; pod koniec tegoż roku przyjechała do Paryża. Tu, w Académie Ranson uzupełniała wykształcenie w pracowni Maurice’a Denisa i Paula Sérusiera. W 1913 poślubiła malarza Ludwika Marcoussisa (1878/83-1941). Podczas I wojny światowej przebywała w Normandii. W latach dwudziestych stale mieszkała w Paryżu, gdzie m. in. pracowała jako dekoratorka i projektantka mody. W latach 1935-1938 kilkakrotnie podróżowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie m.in. projektowała dekoracje i kostiumy do baletu Le jardin public, wystawionego przez Ballets Russes de Monte Carlo w Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Jako scenograf współpracowała też z American Ballet przy Pocałunku wróżki, wystawionym również w nowojorskiej Metropolitan Opera. W latach II wojny światowej przebywała na południu Francji, m.in. Vichy, Cusset (gdzie w 1941 zmarł L. Marcoussis) i w Marsylii. Po 1945 wiele podróżowała, dwukrotnie była w Indiach (1947 i 1952), odwiedziła Polskę (1952 i 1956) i ZSRR (1960). Malowała portrety, pejzaże, martwe natury, wnętrza oraz sceny figuralne powstające pod wpływem sztuki francuskiej, zwłaszcza kubizmu. W latach trzydziestych malowała, m.in. widoki Paryża inspirowane obrazami R. Dufy’ego, po wojnie także widoki ze swych licznych podróży. W latach dwudziestych zaczęła tworzyć też, tak zwane, „Romanses Capitonnes” (wytłaczane romanse), specyficzne kompozycje łączące malarstwo, płaskorzeźbę i collage. W 1946 wydała tom wspomnień pt. Hier. Souvenirs (wyd. polskie pt. Wczoraj. Wspomnienia, Kraków 1971). Artystka uczestniczyła w licznych wystawach w galeriach i Salonach paryskich (m.in. Salon d’Automne, Salon des Indépendants, Salon des Tuileries, Salon de Surindépendandants), a także w wystawach w Hadze, Wiedniu, Brukseli, Londynie, Zurychu, Nowym Jorku, Chicago. Miała też szereg wystaw indywidualnych – w Paryżu, Londynie, Filadelfii, po wojnie także w Warszawie i w Indiach (1952).
Uwaga: we wcześniejszej literaturze (także w Wikipedii) dotyczącej Alicji Halickiej pojawiały się różne, sprzeczne zapisy dat jej życia - (1895–1975) lub też (1884–1975). Dopiero kilka lat temu, dzięki odnalezieniu nieznanych wcześniej dokumentów, poznano właściwe daty narodzin i śmierci artystki: 20. 12. 1889 – 30. 12. 1974.
| Data aukcji | Nr kat | Wywoławcza | Uzyskana | Zmień: |
|---|---|---|---|---|
| 2024-06-16 | 74 | 25 000 zł | - | N/A PLN USD EUR |
| 2025-03-23 | 84 | 22 000 zł | - | N/A PLN USD EUR |
| 2025-12-14 | 74 | 22 000 zł | - | N/A PLN USD EUR |