Samuel Tepler w 1937 wyjechał z rodzinnego miasteczka do Wilna, gdzie kształcił się w kierunku artystycznym, prawdopodobnie na Wydziale sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego. Nie wiadomo, czy kontynuował studia w powołanej w 1940 przez władze sowieckie Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Po inwazji hitlerowskiej na ZSRR Tepler znalazł się w Uzbekistanie. Wykonywał tam monumentalne portrety przywódców komunistycznych w konwencji socrealizmu. W 1945 przez Polskę przedostał się na Zachód. Podjął studia malarskie w Accademia di Brera w Mediolanie. Kilkakrotnie wyjeżdżał do Paryża. Po wystawie indywidualnej w Mediolanie w 1949 wyjechał na stałe do Izraela. Głównym tematem swych obrazów uczynił martwe natury, budowane szerokimi płaszczyznami stonowanych kolorów. Od ok. 1972 wprowadzał do swych obrazów postać młodej dziewczyny, zazwyczaj w formie popiersia bądź odbicia w lustrze, stanowiącego element martwej natury. Malował również pejzaże. Wystawiał we Włoszech i w Izraelu, a także w Galerie Lambert w Paryżu. Uczestniczył w zbiorowych wystawach m.in. w Monako, Londynie, Mediolanie, Paryżu. W 1991 wziął udział w wystawie „Jesteśmy“ w Galerii Zachęta w Warszawie.