Informacje o dziele:
tusz lawowany, papier, 26 x 18,4 cm (w św. p-partout)
sygnowany p.d.: LWyczół 1924
Wyczółkowski, który mawiał o sobie - „jestem dzieckiem lasu“ - zawsze malował i rysował szczególnie dużo „portretów“ drzew - sosen z Połągi, starych dębów, świerków, cisów z Białowieży, Rogalina, Borów Tucholskich czy
z parku w Gościeradzu. Niektóre z nich powtarzał w litografii. W tym zespole mieści się także prezentowana kompozycja z pniem starego drzewa i „przytulonym“ doń młodym świerczkiem.