Sygnowany p.g.: LWyczół | 909
Obraz posiada ekspertyzę pani Jadwigi Oczko-Kozłowskiej (Kraków, 1993).
Erazm Barącz (1859-1928) pochodził ze znanej rodziny ormiańskiej; był bratem rzeźbiarza Tadeusza (autora pomnika Jana Sobieskiego we Lwowie).
Inżynier górnik, pracował w kopalniach soli. Był naczelnikiem salin w Wieliczce (jedną z komór kopalni nazwano jego imieniem).
Znawca i kolekcjoner sztuki, w roku 1921 ofiarował swe zbiory Muzeum Narodowemu w Krakowie. W Krakowi...
Sygnowany p.g.: LWyczół | 909
Obraz posiada ekspertyzę pani Jadwigi Oczko-Kozłowskiej (Kraków, 1993).
Erazm Barącz (1859-1928) pochodził ze znanej rodziny ormiańskiej; był bratem rzeźbiarza Tadeusza (autora pomnika Jana Sobieskiego we Lwowie).
Inżynier górnik, pracował w kopalniach soli. Był naczelnikiem salin w Wieliczce (jedną z komór kopalni nazwano jego imieniem).
Znawca i kolekcjoner sztuki, w roku 1921 ofiarował swe zbiory Muzeum Narodowemu w Krakowie. W Krakowie był postacią znaną i popularną.
Portretował go także Jacek Malczewski i Julian Makarewicz.
Barącz przyjaźnił się z Wyczółkowskim i był codziennym gościem w jego pracowni.
Jak wspomina T. Grott, - „Wyczółkowski zachwycał się Barączem. Przedstawiał on typ rasowego mężczyzny o pięknych rysach, śniadej cerze – typ wybitnie wschodni, ormiański. Charakterystyczna głowa jego świetnie harmonizowała z otoczeniem pracowni, toteż Wyczół malował go często na tle wnętrza, przystrajał go w bogate kunsztowne kostiumy i materie. Ostatni portret Barącza, olejny, namalowany na tle gotyckiej karminowo-cynobrowej materii pod widocznym wpływem tycjanowskiego Piotra Aretino, przebajecznie potraktowany w kolorze – był rewelacją dla nas wszystkich podówczas”. [cyt. za: Leon Wyczółkowski, Listy i wspomnienia, opracowała M. Twarowska, Wrocław 1960, s. 272, 273].
Malowane przez Wyczółkowskiego dwa portrety E. Barącza znajdują się w zbiorach krakowskiego Muzeum Narodowego.
Portret tu prezentowany, na przełomie lat 1910 i 1911, pokazany został na Wystawie Jubileuszowej Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Zapis w katalogu wystawy, gdzie obraz określony został enigmatycznym tytułem Portret, pozwoliła uściślić jego reprodukcja, towarzysząca recenzji pióra W. Wankie zamieszczonej w warszawskim tygodniku „Świat” .
Obraz wymieniony i reprodukowany w:
- Wystawa Jubileuszowa Towarz. Zachęty Sztuk Pięknych w Król. Polskiem 1910-1911, Warszawa, grudzień – styczeń [1910-1911], s. nlb, nr kat. 307 [wystawiony pt. Portret];
- W. Wankie, W 50-tą rocznicę istnienia, Otwarcie wystawy jubileuszowej warsz. Tow. Zach. Szt. Piękn., „Świat” (Warszawa) 1910, nr 52 z dn. 24 XII 1910, il. na s. 11.
