sygn. l.d.: A. Wierusz-Kowalski
Alfred Wierusz-Kowalski, mimo że na stałe mieszkał i tworzył w Monachium, malował przede wszystkim obrazy osadzone w rodzimym, polskim krajobrazie i w realiach polskiej wsi.
Dzieła te były wysoko cenione i poszukiwane na rynku sztuki, tak ze względu na „egzotyczny“ dla zachodnich odbiorców temat, jak i maestrię malarza.
Wśród nich powtarzały się często motywy podróżne – wozy, dyliżanse, bryczki czy sanie na tle dość m...
sygn. l.d.: A. Wierusz-Kowalski
Alfred Wierusz-Kowalski, mimo że na stałe mieszkał i tworzył w Monachium, malował przede wszystkim obrazy osadzone w rodzimym, polskim krajobrazie i w realiach polskiej wsi.
Dzieła te były wysoko cenione i poszukiwane na rynku sztuki, tak ze względu na „egzotyczny“ dla zachodnich odbiorców temat, jak i maestrię malarza.
Wśród nich powtarzały się często motywy podróżne – wozy, dyliżanse, bryczki czy sanie na tle dość monotonnego, równinnego pejzażu, przepojonego jednak swoistym nastrojem melancholijnej tęsknoty. Artysta malował liczne „wesołe jazdy“, weselne orszaki, powroty z kościoła czy z jarmarków. Bohaterami swych obrazów czynił najczęściej polskich chłopów z Litwy, Mazowsza, okolic Krakowa czy Łowicza.
Do tego zespołu należy także nasz Orszak weselny, barwna, pogodna scena w zimowej scenerii z konnym drużbą przewodzącym długiej kawalkadzie jeźdźców i – pełnych weselników – wozów. Obraz wyróżnia się wartościami czysto malarskimi – sugestywnie odtworzonym światłem szarzejącego już, zimowego dnia, lekką „rozproszoną“ mgiełką – oraz dbałością o realia, świetną charakterystyką postaci i doskonale uchwyconymi w ruchu końmi.