sygn. u dołu pośrodku: Wilhelm Kotarbiński
– p.d.: W K; – l.d. inicjały [cyrylicą]:Ε A Π
na odwrocie różne napisy ołówkiem – „techniczne“ zapisy ramiarza odnoszące się do wymiarów obrazu i projektowanej ramy (kolumna sumowanych liczb) oraz – trudno czytelne – adnotacje ołówkiem cyrylicą, m.in. /.../ экстренно утро 9 /.../
Pochodzenie:
umieszczone na akwareli inicjały „Ε A Π” wskazują na jego pierwotną właścicielkę – Elenę Adrianowną Prachową (1871-1948), któr...
sygn. u dołu pośrodku: Wilhelm Kotarbiński
– p.d.: W K; – l.d. inicjały [cyrylicą]:Ε A Π
na odwrocie różne napisy ołówkiem – „techniczne“ zapisy ramiarza odnoszące się do wymiarów obrazu i projektowanej ramy (kolumna sumowanych liczb) oraz – trudno czytelne – adnotacje ołówkiem cyrylicą, m.in. /.../ экстренно утро 9 /.../
Pochodzenie:
umieszczone na akwareli inicjały „Ε A Π” wskazują na jego pierwotną właścicielkę – Elenę Adrianowną Prachową (1871-1948), która w ten sposób oznaczała obrazy ze swego zbioru. Elena – artystka hafciarka, „malująca igła“ – była córką Adriana W. Prachowa (1846-1916) kierującego pracami malarskimi w kijowskim Soborze św. Włodzimierza (lata 1887-1897). Jednym z grona pracujących tam artystów był Wilhelm Kotarbiński, stąd jego zażyłość z rodziną Prachowych. Elena Adrianowna była zresztą uczennicą artysty, który wprowadzał ją w tajniki malowania akwarelą.
Obraz jest jedną z – licznych w twórczości Kotarbińskiego – kompozycji alegorycznych, malowanych na płótnach czy kartonach o wydłużonym, pionowym formacie, a przedstawiających wiotkie postacie kobiece – personifikacje zjawisk przyrody, pory dnia lub roku, „tajni duszy“, nastrojów – najczęściej unoszące się ponad ziemią na tle pejzażu (Pieśń deszczu, Wiosna, Rosa, Wieczór, Dobro, Zło, Gwiazda, Anioł smutku, Wojna).
