Agra Art
Galeria Ofertowa

sygn. l.g.: DUDA GRACZ . 541/1981.

na odwr. na płycie l.g. dwie autorskie nalepki z danymi obrazu w języku polskim i angielskim;

poniżej nalepka: LA BIENNALE . DI . VENEZIA | 1984 DUDA GRACZ JERZY | POLISH DIALOGUE - 3 | DUDA GRACZ JERZY | [adres] KATOWICE | POLAND;

p.g.: BIENNALE DI VENEZIA ‘84 | 388; poniżej włoska nalepka celna

Obraz wystawiany i opisany:

- XLI Esposizione Internazionale d'Arte La Biennale di Venezia, Visual Arts General Catalogue 1984, poz. 19, s. 192;

- Duda Gracz, tekst: Ireneusz J. Kamiński, wybór ilustracji, opracowanie biografii i bibliografii:  Agata Duda Gracz, wyd. Penta, Warszawa 1997, poz. 31, s. 108, il. barwna.

W Dialogu polskim – 3, tak jak w wielu innych obrazach z cyklu „Motywy, tańce, dialogi polskie“ powstałych w latach 1980-1983, artysta – znany z wnikliwej obserwacji drobnomieszczańskiego świata – zdołał uchwycić swoich rodaków w kadrze realnego, ludzkiego dramatu. Nigdy nie stroniąc od moralizatorskiego tonu i groteski w przedstawianiu Polaków, twierdził, że nie mógłby tworzyć poza ukochaną ojczyzną: Jestem przywiązany do tego, co moje, bliskie, lokalne i zanurzające się w polskość malarstwa, muzyki i literatury. Od sarmackich trumniaków, poprzez Chopina i Gombrowicza, próbuję ten ukochany, peryferyjny grajdoł, nie tyle podnieść do wymiaru wszech, do wymiaru kosmicznego, ile wyrazić tak, żeby adresaci moich obrazów [...] nie wstydzili się własnej słomy w butach.

Pełna rodzimej obyczajowości tematyka dzieł „chorego na Polskę“ częstochowianina odegrała niemałą rolę w decyzji o jego uczestnictwie w 41. Biennale w Wenecji, które odbyło się w 1984 pod przewodnim hasłem „Sztuka i sztuki“. Celem organizatorów prestiżowej wystawy było zahamowanie postępującego ujednolicania się języka światowej plastyki przez zwrot ku narodowym tradycjom i podkreślenie lokalnych odrębności w sztuce. Punktem wyjścia dla komisarza polskiego pawilonu – Jerzego Madeyskiego – stała się kultura sarmacka. Jerzy Duda-Gracz uznany za współczesnego kontynuatora dążeń szlachty do samookreślania się i budowania zbiorowej tożsamości, zaprezentował w Wenecji dwadzieścia sześć obrazów, wśród których znalazł się także Dialog polski – 3. Razem z dziełami pozostałych uczestników biennale – Andrzeja Fogtta, Bożenny Biskupskiej, Danuty Leszczyńskiej-Kluzy i Stefana Wierzbickiego, współtworzył przestrzeń ekspozycyjną, która poza ogólnym poziomem artystycznym i oryginalnością koncepcji, zwróciła uwagę krytyków swoją „powagą i monumentalnością“.

na podst.: J. Jerzewski, Wenecja po sarmacku (korespondencja własna P. ze światowego biennale sztuki) „Przekrój“, nr 2042 (31/1984), s. 8-9

♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite)