sygn. l.d.: D.G. 2890/2003.
Na odwrocie tektury napisy flamastrem.
Na odwrocie oprawy sześć nalepek:
- śr. nalepka autorska, wypełniona odręcznie z danymi obrazu;
- nalepka wystawowa [druk]: MUZEUM MIEJSKIE WROCŁAWIA | Jerzy Duda Gracz - Pro memoria | Wrocławska kolekcja | 8 I - 13 II 2005 r., poniżej pieczątka muzealna;
- nalepka z okrągłym stemplem: MŚ | MUZEUM ŚLĄSKIE, napis w otoku: 80 LAT MUZEUM ŚLĄSKIEGO W KATOWICACH 1924-2004;
- Muzeum Śl...
sygn. l.d.: D.G. 2890/2003.
Na odwrocie tektury napisy flamastrem.
Na odwrocie oprawy sześć nalepek:
- śr. nalepka autorska, wypełniona odręcznie z danymi obrazu;
- nalepka wystawowa [druk]: MUZEUM MIEJSKIE WROCŁAWIA | Jerzy Duda Gracz - Pro memoria | Wrocławska kolekcja | 8 I - 13 II 2005 r., poniżej pieczątka muzealna;
- nalepka z okrągłym stemplem: MŚ | MUZEUM ŚLĄSKIE, napis w otoku: 80 LAT MUZEUM ŚLĄSKIEGO W KATOWICACH 1924-2004;
- Muzeum Śląskie w Katowicach 19 II - 10 IV 2005;
- Muzeum Miedzi w Legnicy 15 IV - 28 V 2005;
- Tichauer Art Gallery i Agra Art, Tychy 1 VII - 24 IX 2023.
Napis l.g. oł.: 12 000.
Obraz wystawiany:
- Jerzy Duda Gracz. Pro memoria. Wrocławska kolekcja, Muzeum Miejskie Wrocławia 8 I - 13 II 2005, Muzeum Śląskie w Katowicach 19 II - 10 IV 2005, Muzeum Miedzi w Legnicy 15 IV - 28 V 2005;
- Polskie Lato. Duda Gracz u Tichauera, Tichauer Art Gallery, Tychy 1 VII 2023 - 24 IX 2023.
Obraz reprodukowany:
- Jerzy Duda Gracz. Pro memoria. Wrocławska kolekcja (kat. wystawy), Muzeum Miejskie Wrocławia, Wrocław 2005, s. 87, il. barwna, poz. kat. 85;
- Polskie Lato. Duda Gracz u Tichauera, Tichauer Art Gallery, Tychy 2023, s. 97, il. barwna.
Natura była dla Dudy Gracza nieustającą inspiracją. Odwiedzał ulubione miejsca w Polsce, wśród których był tytułowy Kamion nad Wartą. O swoich ulubionych, peryferyjnych miejscach, tak pisał: Jest tam cicho, pięknie, spokojnie i daleko od zgiełku i obłędu Bardzo Ważnych Spraw Codziennych. Są nieba, chmury, deszcze, śniegi, mgły, wschody i zachody słońca, łąki, pola, trawy, drzewa, ogrody, strumienie, stawy i bajora, stare chałupy, krzywe domki, omszałe płoty... (...) Najlepiej malować to wszystko według receptury, wspomnianego już, mojego Patrona z bierzmowania, Świętego Józefa Chełmońskiego, czyli „o świcie, podczas mgły, o zmierzchu lub w jasne, księżycowe noce.“ Wtedy Pejzaż się porządkuje, „płaścieje“, sakralizuje, bo przestaje być igraszką migotliwych, zmiennych impresji słonecznych i najlepiej wtedy widać w nim to, co żywe: Człowieka, Krowę, Psa albo Kurę. (cyt. za: Zapiski o życiu i sztuce przemijania [w:] Duda Gracz. Obrazy prowincjonalno-gminne. Kresy Polskie 2000, Wydawnictwo Biblioteka Śląska, s. 9-10)
