Do obrazu dołączona ekspertyza Marty Romanowskiej z października 1996 r.
Jest to bardzo piękne studium portretowe ciężarnej żony artysty, a na odwrocie studia rysunkowe (najprawdopodobniej) do dramatu artysty „Legenda II“ z 1901 r. i jego ręką przepisany fragment poematu Verlaine’a.
Marta Romanowska
Rysunek, pochodzący ze szkicownika Wyspiańskiego, przedstawia postać Teofili, żony artysty. Charakterystyczne rysy twarzy oraz wyraźnie zaznaczona sylwetka...
Do obrazu dołączona ekspertyza Marty Romanowskiej z października 1996 r.
Jest to bardzo piękne studium portretowe ciężarnej żony artysty, a na odwrocie studia rysunkowe (najprawdopodobniej) do dramatu artysty „Legenda II“ z 1901 r. i jego ręką przepisany fragment poematu Verlaine’a.
Marta Romanowska
Rysunek, pochodzący ze szkicownika Wyspiańskiego, przedstawia postać Teofili, żony artysty. Charakterystyczne rysy twarzy oraz wyraźnie zaznaczona sylwetka brzemiennej kobiety pozwalają datować portret na lata 1899-1901, okres narodzin synów artysty – Mietka i Stasia. Najprawdopodobniej Teofila pozowała mężowi do projektu teatralnego, czy też scenograficznego, być może była to też swobodna impresja. Stylistyka rysunku nawiązuje do studiów do Wyzwolenia z 1900 roku oraz innych aktów żony z tego czasu. Mimo dużej szkicowości, artysta umiejętnie wydobył silną zmysłowość portretowanej.
Na odwrocie znajduje się fragment wiersza Paula Verlaine’a przepisany ręką Wyspiańskiego, co stanowi, jak stwierdza Marta Romanowska, równowartość sygnatury. Poniżej tekstu widnieją trzy szkice sytuacyjne par rysowane w trzech planach: błogosławieństwo postaci w wieńcu, para w uścisku oraz młodzi trzymający się za przedramiona. Są to najprawdopodobniej rysunki wstępne do dramatu Legenda II z 1901 roku lub ilustracje do nieznanego poematu, co pozwala zawęzić datowanie szkiców do lat 1900-1901. (wg ekspertyzy Marty Romanowskiej)