Janusz Petrykowski studiował w latach 1963-1969 na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie pod kierunkiem prof. Juliusza Studnickiego. Wkrótce po dyplomie wziął udział w Ogólnopolskiej Wystawie Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki, Sopot 70. Wystawiał odtąd regularnie na pokazach zbiorowych w kraju i za granicą, miał też kilkanaście wystaw indywidualnych. Działał z ZPAP, zajmował się też nauczaniem rysunku w ognisku plastycz-nym. W połowie lat 70. wypracował indywidualny styl malarstwa, który nazywał „hiperimpresjonizmem“. Oparty na zasadach przywołanego w nazwie historycznego kierunku, sposób ten zaowocował cyklem obrazów o harmonijnej, jasnej kolorystyce. Z czasem artysta zastosował technikę impasto, tworząc chropowate płaszczyzny o niespokojnej fakturze, zbliżone do malarstwa neoekspresjonistycznego. W okresie stanu wojennego uczestni-czył w ruchu kultury niezależnej, wystawiał w kościołach i pracowniach prywatnych. W tym okresie wzbogacił repertuar używanych środków artystycznych o elementy collage’u, zaczął montować obiekty rzeźbiarskie, z czasem instalacje. W 1989 należał do grona artystów reaktywujących ZPAP. Zasiadał w jego władzach, przez kilka lat prowadził Galerię Domu Artysty Plastyka w Warszawie.