Stanisław Gibiński (Rzeszów 1882 – Katowice 1971) od wczesnej młodości pracował na kolei, początkowo w Rzeszowie, następnie w Krakowie, gdzie równocześnie mógł podjąć naukę w Akademii Sztuk Pięknych, prawdopodobnie jako wolny słuchacz. W czasie I wojny światowej służył w II Brygadzie Legionów dowodzonej przez J. Hallera i odbył kampanię w Karpatach, walcząc pod Rafajłową, Mołodecznem, Przełęczą Pantyrską. Po wojnie nadal pracował na kolei, łącząc pracę zawodową z twórczością plastyczną. Był malarzem akwarelistą; malował pejzaże, wiejskie sceny rodzajowe, rybaków czy polowania, które najczęściej przedstawiał w śnieżnym, zimowym pejzażu. Sam często uczestniczył w polowaniach i ten temat znał doskonale. Malował też moczary, rozlewiska, krajobrazy jesienne. W jego malarstwie wyraźnie widoczne są inspiracje sztuką Fałata, ale też Wyczółkowskiego i malarzy krakowskiej szkoły pejzażu. Artysta wielokrotnie uczestniczył w wystawach krakowskiego TPSP, a po 1926 także w wystawach „Niezależnych“. Wystawiał też i w innych miastach, a jego sztuka cieszyła się znacznym powodzeniem