Edmund Adler, malarz austriacki; edukację artystyczna rozpoczął w latach 1892-1895 od nauki litografii w szkole technik graficznych. Później, w latach 1896-1903 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Christiana Griepenkerla. Po ukończeniu studiów otrzymał stypendium Akademii i wyjechał na roczny pobyt do Rzymu (1903-1904). W roku 1910 zamieszkał na stałe w Mannersdorfie am Leithegebirge. Jesienią 1914 roku zaciągnął się do wojska, niebawem dostał się do niewoli i następne lata wojny spędził w rosyjskim obozie jenieckim na Syberii. W tym okresie wiele rysował, odtwarzając sceny obozowe, baraki i portrety współwięźniów. Do kraju powrócił w roku 1920; nadal mieszkał i pracował w Mannersdorfie. Swoje prace pokazywał na licznych wystawach i w galeriach. Malował pejzaże, wnętrza i martwe natury, ale przede wszystkim znany był jako portrecista i autor scen rodzajowych, których bohaterami były dzieci. Te pogodne w nastroju obrazy szczęśliwego dzieciństwa były szczególnie cenione przez odbiorców i kolekcjonerów. Wiele z nich trafiło do zbiorów prywatnych, tak w Europie, jak i w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Ponadto liczne i różno-rodne prace artysty znajdują się w zbiorach muzealnych, m.in. w Wiedniu, Mannersdorfie, Dreźnie.