Stefan Arczyński ( Essen 1916 - Wrocław 2022),  już w młodości zainteresował się fotografią, szczególnie sportową. Wykonywał zdjęcia podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 w Berlinie. Od 1934 uczył się zawodu, a później podjął pracę w usługowym zakładzie fotograficznym w Essen. Po wybuchu II wojny światowej wcielony do Luftwaffe, skierowany został do Francji, gdzie zajmował się opracowywaniem fotografii lotniczych. Później trafił na front wschodni na Ukrainę. Także i tam robił zdjęcia. Ranny pod Stalingradem, trafił do sowieckiej niewoli. Przeżył, a dzięki temu, że był członkiem Związku Polaków w Niemczech, został w 1946 przekazany Polsce. Po przebyciu polskiego obozu przejściowego uzyskał obywatelstwo polskie i osiedlił się w Kamiennej Górze na Dolnym Śląsku, gdzie prowadził zakład fotograficzny.

W roku 1950 przeprowadził się do Wrocławia; otworzył tu fotograficzny zakład usługowy (przy ul. Łokietka). W 1952 poznał Lidię Cichocką, artystkę baletu Opery Wrocławskiej; dwa lata później wziął z nią ślub. We Wrocławiu włączył się w działalność Wrocławskiego Towarzystwa Fotograficznego (m.in. uczył fotografowania), potem został też członkiem ZPAF. Jego fotografie dokumentujące odbudowę Wrocławia i Dolnego Śląska publikowane były m.in. przez "Ossolineum", jak również inne wydawnictwa. Wykonywał zdjęcia na okładki czasopism i do widokówek; fotografował także balet i teatr, liczne są też portrety, szczególnie żony Lidii. Dużo podróżował po świecie, obok zdjęć z różnych regionów Polski ma w swym dorobku także fotografie z licznych krajów Europy oraz m.in. z Chin, Indii, Afryki i USA.