Barbara Gawdzik-Brzozowska studiowała w krakowskiej ASP: malarstwo pod kierunkiem prof. Eugeniusza Eibischa (absolutorium w 1949) i grafikę pod kierunkiem prof. Konrada Srzednickiego (dyplom 1952). Od lat 50. wspólnie z mężem, Tadeuszem Brzozowskim, współtworzyła atmosferę życia artystycznego, intelektualnego i towarzyskiego Zakopanego. Od 1953 jest członkiem ZPAP, w latach 1972-1978 pełniła funkcję sekretarza Zarządu Okręgu Zakopane. Do 1974 zajmowała się ilustracją książkową (współpraca z Wydawnictwem Literackim, Państwowym Wydawnictwem Muzycznym i in.), malarstwem ściennym i projektowaniem wnętrz (współpraca przy projektach architektonicznych w Zespole T. Janowskiego). Od połowy lat 70. zajmuje się głównie rysunkiem. Miała wiele wystaw indywidualnych, uczestniczyła w licznych wystawach w kraju i za granicą, jak Międzynarodowe Triennale Rysunku, Wrocław (wielokrotnie od 1965), Biennale „Danza e Baletto”, Pistoia 1969 (złoty medal Prezydenta Republiki Włoskiej), Biennale Rysunku, Rijeka (wielokrotnie od 1970, nagroda w 1976), Biennale „Sport w sztuce”, Madryt 1973 (I nagroda w dziale rysunku), Barcelona 1975 (II nagroda w dziale rysunku), Salon Humorystów, Knokke 1975 (II nagroda) i in.