Sygn. ołówkiem p. d.: LWyczół | 1913
Erazm Barącz (1859-1928) pochodził ze znanej rodziny ormiańskiej; był bratem rzeźbiarza Tadeusza (autora pomnika Jana Sobieskiego we Lwowie). Inżynier górnik, pracował w kopalniach soli. Był naczelnikiem salin w Wieliczce (jedną z komór kopalni nazwano jego imieniem). Znawca i kolekcjoner sztuki, w roku 1921 ofiarował swe zbiory Muzeum Narodowemu w Krakowie. W Krakowie był postacią znaną i popularną. Przyjaciel wielu malarzy był po...
Sygn. ołówkiem p. d.: LWyczół | 1913
Erazm Barącz (1859-1928) pochodził ze znanej rodziny ormiańskiej; był bratem rzeźbiarza Tadeusza (autora pomnika Jana Sobieskiego we Lwowie). Inżynier górnik, pracował w kopalniach soli. Był naczelnikiem salin w Wieliczce (jedną z komór kopalni nazwano jego imieniem). Znawca i kolekcjoner sztuki, w roku 1921 ofiarował swe zbiory Muzeum Narodowemu w Krakowie. W Krakowie był postacią znaną i popularną. Przyjaciel wielu malarzy był portretowany, m.in. przez Jacka Malczewskiego i Juliana Makarewicza.
Erazm Barącz przyjaźnił się z Wyczółkowskim i był niemal codziennym gościem w jego pracowni. Jak wspomina T. Grott, - „Wyczółkowski zachwycał się Barączem. Przedstawiał on typ rasowego mężczyzny o pięknych rysach, śniadej cerze – typ wybitnie wschodni, ormiański. Charakterystyczna głowa jego świetnie harmonizowała z otoczeniem pracowni, toteż Wyczół malował go często na tle wnętrza, przystrajał go w bogate kunsztowne kostiumy i materie. Ostatni portret Barącza, olejny, namalowany na tle gotyckiej karminowo-cynobrowej materii pod widocznym wpływem tycjanowskiego Piotra Aretino, przebajecznie potraktowany w kolorze – był rewelacją dla nas wszystkich podówczas”. [cyt. za: Leon Wyczółkowski, Listy i wspomnienia, opracowała M. Twarowska, Wrocław 1960, s. 272, 273].
Wyczółkowski portretował przyjaciela wielokrotnie; wizerunki Barącza malował olejno i pastelami, rysował kredką, ołówkiem, przedstawiał w litografii.
